ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΘΑ ΚΟΒΕΤΑΙ

932

Για ακόμα μια φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι με την εργοδοτική αυθαιρεσία στην πιο σκληρή της έκφραση. Ο λόγος γίνεται για το κατάστημα εστίασης «Πίτσα Μαφιόζο» στη Θεσσαλονίκη όπου απ’ ό,τι φαίνεται ο ιδιοκτήτης του, έχοντας ταυτιστεί απόλυτα με την ονομασία του μαγαζιού, λειτουργεί με όρους που ακόμα και η μαφία θα θαύμαζε. Ο εργοδότης του συγκεκριμένου καταστήματος χτύπησε με ΣΙΔΕΡΟΓΡΟΘΙΑ τον συνάδελφο Τ.Τ. όταν αυτός του ανακοίνωσε πως δεν μπορούσε να εργαστεί το Σάββατο λόγω ασθένειας. Το αποτέλεσμα αυτής της βίαιης επίθεσης ήταν ο συνάδελφος να βρεθεί στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ με σπασμένο ζυγωματικό!!! Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση καθώς ανάλογες επιθέσεις εναντίον εργαζομένων έχουν συμβεί και στο παρελθόν με πιο πρόσφατη αυτή του ξυλοδαρμού ενός άλλου συναδέλφου διανομέα που εργάζονταν στο «Πετρίδης Γκριλ».

Αυτά είναι μόνο κάποια περιστατικά που βγαίνουν στη δημοσιότητα, καθώς πολλοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, παρά το γεγονός ότι υφίστανται αντίστοιχου τύπου άθλιες συμπεριφορές, υπό το καθεστώς εργοδοτικής τρομοκρατίας και φόβου δεν τολμούν να τις καταγγείλουν. Ο σύγχρονος εργασιακός Μεσαίωνας επιβάλει τη λογική του κέρδους πάνω από όλα, με κανένα σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων, με κανένα σεβασμό ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ. Οι νέες «Μανωλάδες» αναπαράγονται πλέον σε κάθε γωνιά της επικράτειας, συναδέλφισσες βιώνουν καθημερινά τον σεξισμό στους χώρους δουλειάς, ενώ ο ρατσισμός και η ξενοφοβία εναντίον αλλοδαπών εργατών βρίσκουν πρόσφορο έδαφος ανάπτυξης, ποτίζοντας την κοινωνία με το δηλητήριο του φασισμού.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η πρωτοφανής αδιαφορία-κάλυψη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί την πιο τρανή απόδειξη πως η μεταμνημονιακή περίοδος που ευαγγελίζονται δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια συνέχεια στον Γολγοθά που τραβάμε καθημερινά στους χώρους δουλειάς και ένα προεκλογικό τέχνασμα για να σώσει οτιδήποτε κι αν σώζεται. Με τα ωράριά μας να αυξάνονται, τους μισθούς μας να συρρικνώνονται ‒ανεξάρτητα από τις εξαγγελίες περί αυξήσεων (γιατί τι να την κάνεις την αύξηση των 10 ευρώ τον μήνα αν δουλεύεις τον υπερδιπλάσιο χρόνο;)‒, τα δικαιώματα και τις συμβάσεις μας να μοιάζουν όνειρο θερινής νυκτός και τη βία των εργοδοτών να τείνει να γίνει κανονικότητα πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

Έχει φτάσει η ώρα να γυρίσουμε το ζύγι από την άλλη. Να βγάλουμε μπροστά τις δικές μας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΈΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, και όχι αυτές που θέλουν να πιστέψουμε πως έχουμε. Η αξιοπρέπειά μας, το δικαίωμά μας στη ζωή, όλα τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος δεν είναι προϊόντα διαπραγμάτευσης και θα φροντίσουμε να μην αντιμετωπίζονται ως τέτοια.

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ‒ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ‒ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Γιατί μόνο μέσα από την οργάνωσή μας μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, μόνο από τη δράση μας μέσα και έξω από τις γραφειοκρατικές δομές, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να καταστέλλουν τους αγώνες μας, μπορούμε να μιλάμε για τη δική μας αφήγηση στην ιστορία του μέλλοντός μας. Γιατί αν όχι εμείς, τότε ποιοι; Ως Λάντζα Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό Τουρισμό εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη και στήριξή μας τόσο στον συνάδελφο Τ.Τ. όσο και σε κάθε συνάδελφο/ισσα που μπορεί να βιώνει τέτοιες απάνθρωπες συμπεριφορές στους χώρους δουλειάς, με μοναδική υπόσχεση πως κάθε χέρι που θα σκέφτεται να σηκωθεί ενάντια σε εργαζόμενο/η θα κόβεται.

 

ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ