Όχι άλλος νεκρός ντελιβεράς!

608

Με λύπη και θυμό ενημερωθήκαμε για το θάνατο συναδέλφου διανομέα εν ώρα εργασίας στη Ραφήνα. Ο εικοσάχρονος συνάδελφός μας δούλευε ντελίβερι σε κατάστημα της Ραφήνας. Έχασε την ζωή του  σε θανατηφόρο δυστύχημα λίγο πριν τα μεσάνυχτα  στις 27/2 στην κάθοδο της Ραφήνας  στο ύψος της Αθηνών, όταν χτυπήθηκε από αυτοκίνητο που παραβίασε το στοπ. Άγνωστες παραμένει αν το συμβάν έχει καταγραφεί ως εργατικό ατύχημα. 

Πολλοί θα βγουν και θα πουν οτι ήταν η “κακιά ώρα”. Αν δούμε όμως πόσοι συνάδελφοι μας έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο και πόσοι άλλοι γλίτωσαν την τελευταία στιγμή θα καταλάβουμε πως τις περισσότερες φορές  δεν πρόκειται απλά για για ατυχία. 

Ας τα πούμε με το όνομά τους. Είναι εργατικά ατυχήματα, αν όχι εργατικές δολοφονίες. Πίσω από τα εργατικά ατυχήματα, υπάρχουν πάντοτε οι βάρβαρες συνθήκες εργασίας. Είναι η βιασύνη, είναι το άγχος του εργαζόμενου/ ης να βγάλει τη δουλειά, να τρέχει να προλάβει να παραδώσει την παραγγελία πριν κρυώσει. Είναι η έλλειψη εξοπλισμού και τα κακοσυντηρημένα μηχανάκια. Και όλα αυτά δεν είναι τυχαία, για να λέγονται “ατύχημα”. Είναι η πάγια, συντριπτικά πλειοψηφική, τακτική των εργοδοτών. 

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στα ντελίβερι από την αρχή της καραντίνας συχνά χωρίς να τους παρέχονται και τα απαραίτητα μέτρα προστασίας από τον ιό, έχουν σηκώσει στις πλάτες τους μεγάλο βάρος της πανδημίας, δουλεύοντας κατα πλειοψηφία κάτω από βάρβαρες εργασιακές συνθήκες. Με μισθούς των 3 και 4 ευρώ την ώρα, με ανασφάλιστη ή και υποασφαλισμένη εργασία, με ωράρια εξαντλητικά, άγχος και εντατικοποίηση, με αρνήσεις καταβολής δώρων και επιδομάτων και με τη λίστα συναδέλφων που χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο εν ώρα εργασίας όλο να μεγαλώνει. 

Όχι άλλος νεκρός συνάδελφος

Η ζωές μας δεν αξίζουν 3 και 4 ευρώ την ώρα

Να οργανώσουμε τον αγώνα μας για δουλειά με δικαιώματα, για συλλογική υποχρεωτική σύμβαση στον επισιτισμό, για μισθούς στο ύψος των αναγκών μας και όχι χαρτζιλίκι!

Απαιτούμε: 

  • Εταιρικά σχήματα, εξοπλισμό, μέτρα ατομικής προστασίας. Η συντήρηση και τα έξοδα μετακίνησης να παρέχονται από την επιχείρηση.
  • Αυξήσεις στους μισθούς – υποχρεωτική συλλογική σύμβαση στον επισιτισμό σύμφωνα με τις ανάγκες μας
  • Ένταξη της ειδικότητας των διανομέων στα βαρέα και ανθυγιεινά