8 Μάρτη: όχι μια θεματική επέτειος αλλά σταθμός για το εργατικό κίνημα

202

Η 8η Μάρτη, καθιερωμένη ως η ημέρα της γυναίκας, δεν αποτελεί γιορτή, ούτε μια ακόμα θεματική επέτειο. Είναι μια μέρα σύμβολο για τους αγώνες των γυναικών ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Στις 8 Μαρτίου του 1857 ξέσπασαν οι μεγάλες απεργίες του εργατικού δυναμικού των υφαντουργείων και των ραφτάδικων της Ν. Υόρκης, που αποτελούνταν αποκλειστικά από γυναίκες. Οι γυναίκες εργάτριες ήταν αυτές που πρωτοστάτησαν διεκδικώντας την μείωση των ωρών και ημερών εργασίας, την αύξηση των μισθών, την ύπαρξη ανθρώπινων συνθηκών εργασίας στις άθλιες φάμπρικες καθώς και την κατάργηση των φυλετικών και έμφυλων διαχωρισμών. Με αυτόν τον τρόπο, και παρά την άγρια καταστολή των αγώνων εκείνης της περιόδου, αυτή η μέρα αποτέλεσε μία από τις φωτεινότερες στιγμές στην μακρά ιστορία του εργατικού κινήματος.

Η 8η Μάρτη δεν πρέπει να πάρει τα χαρακτηριστικά μιας θεματικής επετείου, αλλά να γίνει ξανά ημερομηνία σταθμός για το εργατικό κίνημα. Ειδικά μέσα στην κρίση βλέπουμε πως καταστρατηγούνται όλα τα εργατικά δικαιώματα στον βωμό του κέρδους, με τις εργαζόμενες γυναίκες να βρίσκονται στον πυρήνα της επίθεσης. Η διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής δουλειάς, η διασφάλιση του δικαιώματος στην μητρότητα, η ισότιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας αλλά και η ίση αμοιβή με τους άντρες, αμφισβητούνται διαρκώς σε όλο και περισσότερους εργασιακούς χώρους, δημιουργώντας την ανάγκη επανακατοχύρωσης τους. Πρόσφατα μάλιστα έγινε γνωστή η απόφαση του δικαστηρίου της Ε.Ε., που νομιμοποιεί τις απολύσεις εγκύων εργαζόμενων στο πλαίσιο των ομαδικών απολύσεων, δίνοντας έτσι νομική κάλυψη σε μιας σειρά εργοδοτικών αυθαιρεσιών. Δεν είναι λίγες οι φορές εξάλλου που μάθαμε για απολύσεις εγκύων συναδέλφων μας στον κλάδο μας και δεν ξεχνάμε τους δίκαιους αγώνες που έχουμε δώσει και θα συνεχίσουμε να δίνουμε σαν ΛΑΝΤΖΑ ενάντια σε τέτοιες απολύσεις.

Οι αγώνες των εργατριών που σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία δείχνουν και σήμερα την ανάγκη της οργάνωσης και πάλης των εργαζόμενων και  των άνεργων για μια ζωή με δικαιώματα. Μας δείχνουν το δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε με τόλμη και αποφασιστικότητα ενάντια σε Κυβέρνηση – Ε.Ε. – Εργοδοσία που διαλύουν τις ζωές μας. Με ασπίδα λοιπόν τους αγώνες του παρελθόντος βγάζουμε μπροστά τα εργατικά μας συμφέροντα και παλεύουμε μέχρι τα δικαιώματα και η αξιοπρέπειά μας στους χώρους δουλειάς να μην αμφισβητηθούν ξανά.

Ξαναπιάνοντας, λοιπόν, το νήμα από τις εργατικές διεκδικήσεις των γυναικών του 1857 και εμπνεόμενοι από το σθένος και τη μαχητικότητα τους σαν ΛΑΝΤΖΑ παλεύουμε ώστε να είναι η 8η Μάρτη υπόθεση όλου του εργατικού κινήματος.