ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ

289

 

Το εργατικό κίνημα δεν έχει ανάγκη τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες με τις επίπλαστες πλειοψηφίες που προκύπτουν μέσα από εκλογές παρωδία και σωματεία φαντάσματα που στήνουν οι εργοδοτικοί μηχανισμοί . Τώρα περισσότερο από ποτέ υπάρχει δυνατότητα πραγματικής σύγκρουσης με τους εντεταλμένους των εργοδοτών στην πράξη . Η υπόθεση της Κοινωνικής συμμαχίας ήταν ένα κομβικό σημείο που αναδεικνύει την πρόθεση της γραφειοκρατίας να εξυπηρετήσει πρώτα τα συμφέροντα των αφεντικών και ύστερα να μοιράσει τα ψίχουλα στους εργάτες όταν και άμα το θελήσει το κεφάλαιο. Η Απεργία της 30 Μάιου στα πλαίσια της «Κοινωνικής Συμμαχίας» των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-εργοδοτικών οργανώσεων και αστικών επαγγελματικών φορέων σηματοδότησε το γεγονός ότι μεγάλες κρίσιμες ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα ηγεμονεύονται από την αστική πολιτική και αποτελούν φορείς της μέσα στο εργατικό κίνημα , ότι προωθούν τον κοινωνικό εταιρισμό και την ταξική ειρήνη και τελικά βάζουν την εργατική τάξη κάτω από τα βασικά στρατηγικά συμφέροντα της πολιτικής του κεφαλαίου (ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, συνεργασία, εθνική προσπάθεια και ανασυγκρότηση, συνεννόηση και όχι σύγκρουση-αγώνες, όλοι μαζί με την εργοδοσία μπροστά να πάρουν και οι εργαζόμενοι τα ψίχουλα από τα κέρδη, κλπ) .
ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
Η από τα κάτω προσπάθεια επιχειρησιακών και κλαδικών σωματείων για απεργία την 1η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ χωρίς «αλληθωρίσματα» προς την γραφειοκρατία , αποτελεί ένα σημαντικό βήμα μέσω του οποίου ανοίγει ένας δρόμος «απεξάρτησης» του εργατικού κινήματος από τις εθιμοτυπικές φιέστες της ΓΣΕΕ και των υπόλοιπων φιλοεργοδοτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων που μέχρι σήμερα επιδιώκουν τον παροπλισμό του και την διατήρηση του σε μια κατάσταση αγωνιστικής ύπνωσης . Στα κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία που κινήθηκαν από το τον Ιούλιο σε κοινή δράση για τις ΣΣΕ, με απεργία την 1η Νοεμβρίου , η συζήτηση αποκρυσταλλώθηκε στην ανάγκη να παρθούν πρωτοβουλίες ώστε να μην ξαναγίνουν τα πρωτοβάθμια σωματεία έρμαια των «κοινωνικών συμμαχιών» της ΓΣΕΕ, να μην περιμένουν την επόμενη φιέστα της το Δεκέμβρη και να δοκιμάσουν το δρόμο των από τα κάτω συντονισμένων αγώνων για τις διεκδικήσεις τους . Την 1η Νοεμβρίου απεργία έχουν κηρύξει μια σειρά από σωματεία του ιδιωτικού τομέα μέσα από διαδικασίες βάσης και γενικών συνελεύσεων με αίτημα αιχμή την υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας με βάση τις σύγχρονες εργατικές ανάγκες , παράλληλα την στήριξη τους σε αυτή την κίνηση με στάσεις εργασίας έχουν εκφράσει και σωματεία του Δημοσίου αλλά και του ιδιωτικού τομέα .
Ως ΛΑΝΤΖΑ Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση οφείλουμε να ενισχύσουμε την συγκεκριμένη προσπάθεια όπως και κάθε προσπάθεια που κινείται σε αυτή την κατεύθυνση γι αυτό το λόγο προβάλαμε τη συγκεκριμένη πρόταση αγώνα στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του συνδικάτου στην οποία τέθηκε σε ψηφοφορία η μεταφορά της προηγούμενης απόφασης για απεργία από τις 8 Νοεμβρίου . Παραμένουμε αταλάντευτα στην αρχή πως οι απεργίες δεν μπορούν να εκφυλίζονται , δεν μπορούν να γίνονται «κινητές εορτές» . Οι ταξικές δυνάμεις πρέπει να μην υποχωρούν στα τερτίπια της ξεπουλημένης γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ ούτε να κρύβονται πίσω από τις αποφάσεις των υποταγμένων φερέφωνων της εργοδοσίας που ελέγχουν το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και που θέλησε να συντονιστεί με τη διασπαστική κίνηση της ΑΔΕΔΥ αποφασίζοντας απεργία στις 14 Νοεμβρίου .

Την 1 Νοεμβρίου θα επιδιώξουμε να βρεθούμε στο δρόμο στηρίζοντας τις προσπάθειες των σωματείων που έχουν απεργία ή στάση εργασίας εκείνη την ημέρα .
Στις 14 Νοεμβρίου Απεργούμε με το δικό μας πλαίσιο πάλης και το αναγκαίο διεκδικητικό περιεχόμενο κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό , κόντρα στη κοινωνική συμμαχία και τα τσιράκια της .
Οι ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος μπορούν και πρέπει να συμβάλλουν στο να απεργήσουν και να διαδηλώσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι εργαζόμενοι, όχι βεβαίως για να στηρίξουν την πυροσβεστική γραμμή του υποταγμένου συνδικαλισμού, αλλά για να ανοίξουν έναν άλλο δρόμο ανατροπής. Με ανεξάρτητες ταξικές απεργιακές συγκεντρώσεις κόντρα στη γραμμή ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ.